Maar ...... bijna iedereen weet ook wat hij of zij deed op belangrijke momenten. Alsof je geheugen een foto maakte op het moment surpreme :
De dood van Diana : Het was, toen ik het hoorde van wederhelft, zondagmorgen. Ik maakte ontbijt : croissantjes en was in de keuken bezig. De tv stond aan en wederhelft riep me. Ik weet alles nog ....
9-11 : Ik wilde snel weg van mijn werk in Groningen om via Rolde naar huis te rijden ; er was jaarmarkt. Ik belandde in de file op de ringweg Groningen en hoorde de berichten via de autoradio. Elk kwartier werd de ramp groter : toren 1 geraakt, toren 2 geraakt, vliegtuig in Pentagon, vliegtuig in weiland, toren 1 ingestort en toren 2 ingestort. De jaarmarkt was
opgeruimtd want iedereen wilde naar huis, tv kijken. Ik ook. Ik weet alles nog ....De moord op Theo van Gogh : het is twaalf uur, ik stuur mijn klas naar buiten en loop zelf terug naar de deur. Een vader schiet me aan en vertelt wat er is gebeurd. Tv aan in de aula. Ik weet alles nog .....
Wat zijn jouw flitslicht herinneringen ?
2 happy people:
Ik ben er....... graag koffie met melk en suiker.
De dood van Diana weet ik ook nog heel goed. Woonde toen ik België, was ook ontbijt aan het maken toen ik het op de radio hoorde. Gelijk tv aangezet. 's Middags naar het Paleis van de Koning in Brussel want dat was open voor publiek, iedereen om mij heen die Engels sprak, heb ik het toen verteld. Overal kranten kiosken met deze zwarte bladzijde uit de (Engelse) geschiedenis.
De moord op Pim Fortuyn; ik was toen net 2 maanden in verwachting van Fleur. Het gebeurde op de verjaardag van een uit het oog verloren -Engelse- vriendin. Woonde toen wel in NL en heb niets meer gekookt/gegeten die avond dat ik het hoorde.
9/11: Ik was thuis en zag al snel de 1ste beelden op tv. Heb toen m'n man, Darren, en m'n moeder gebeld. De dag ervoor hadden we onze huwelijksreis naar o.a. NewYork besproken. Die hebben we de dag erna geannuleerd. Want we wilden geen huwelijksreis vieren in een land dat -terecht- net een tragedie had ondervonden.
7/7: De aanslagen in Londen op de metro/bus. Ik woonde daar toen en gelukkig was mijn man thuis toen het gebeurde. Ik zat in de pub met een vriendin en onze kinderen te lunchen, toen Darren mij belde. We konden vriendin's man niet 1,2,3 bereiken; telefoonverkeer lag plat. Haar man werkte in the City en heeft er 6 uur over gedaan om thuis te komen...te voet. (Normaliter is het 20 minuten met de trein). Maar wel veilig.
Een reactie plaatsen